Achter zijn schijnbaar nietsvermoedende oogjes verborg Zephyr een geheimzinnigheid die de grenzen van de gewone wereld tartte. Hij was niet zomaar een duif; hij was een bewaker van waarlijk onzichtbare grenzen en een getuige van verborgen gebeurtenissen in de stad der mensen.

Zephyr hield zichzelf handig op veilige afstand van de menselijke drukte, zijn scherpe ogen gericht op de schaduwen die tussen de gebouwen dansten. Hij begroette voorbijgangers met een onschuldig “koeroekoekoe,” een klank die velen interpreteerden als niets meer dan een vrolijke duivenroep. Maar de betekenis reikte verder dan de oppervlakte.

Diegenen met een bijzonder gevoel voor avontuur in hun hart herkenden de verborgen boodschap. “Wie gaat er met mij een eindje vliegen?” fluisterde Zephyr tussen de regels door. En zo begonnen de nachtelijke avonturen van degenen die de roep van de mysterieuze duif begrepen.

Op een donkere avond, onder de sluier van een opkomende maan, kwam een jonge teutse genaamd Elara naar het plein. Ze had gehoord van de mysterieuze duif en voelde de vonk van nieuwsgierigheid en verlangen naar avontuur in haar hart. Zephyr koeroekoekoe’de met een lichte trilling in zijn toon, en Elara wist dat haar tijd was gekomen.

Zodra ze dichterbij kwam, veranderde de omgeving. De straten vulden zich met een zachte gloed en de lucht begon te zinderen van trillingen. Zephyr sloeg zijn vleugels uitnodigend uit, en samen stegen ze op in de nachtelijke lucht.

Het stadje onder hen veranderde in een schitterende lichtshow van betoveringen, en Elara voelde de kracht van de schittering om haar heen. Ze vlogen over mystieke bossen, langs kristalheldere meren en boven bergtoppen die reikten naar de sterren. Zephyr onthulde de verborgen schoonheid van Avionia die onzichtbaar bleef voor degenen die niet geloofden.

Na een adembenemende reis keerde Elara terug naar het plein. Terug op de grond keek ze naar Zephyr met een glimlach die dieper reikte dan de oppervlakte van haar lippen. De geheimzinnige duif knikte tevreden en koeroekoekoe’de met een zachte dankbaarheid.

Vanaf die dag werd de roep van Zephyr bekend bij een select gezelschap, degenen die de aanwezigheid van Avionia konden ervaren en voelen. En terwijl de wereld zijn alledaagse gang ging, bleef Zephyr de geheime wachter van avonturen, altijd op veilige afstand, zijn ogen scherp, en zijn roep een uitnodiging voor degenen die durfden te geloven in het onverwachte.